Visualizzazione post con etichetta Pro Caelio. Mostra tutti i post
Visualizzazione post con etichetta Pro Caelio. Mostra tutti i post

lunedì 16 marzo 2020

Costruzione "Pro Caelio" paragrafi 9-10 [§§107-134]


[9] Verum defensio est ad istam omnem orationem brevis. Nam quo aetas M. Caeli potuit dare locum ad isti suspicioni, fuit munita primum ipsius pudore, deinde etiam diligentia disciplinaque patris. Qui ut dedit huic togam virilem, nihil dicam de me hoc loco; sit tantum, quantum vos existimatis; dicam hoc, continuo hunc esse deductum ad me a patre; nemo vidit hunc M. Caelium in illo flore aetatis nisi aut cum patre aut mecum aut in castissima domo M. Crassi, cum erudiretur artibus honestissimis.

[10] Nam quod est obiecta Caelio familiaritas Catilinae, longe ab ista suspicione abhorrere debet. Enim hoc adulescente, scitis Catilinam petisse consulatum mecum. Si umquam accessit ad quem aut si discessit a me (quamquam multi boni adulescentes studuerunt illi homini improbo atque nequam), tum existimetur Caelius Catilinae nimium familiaris fuisse. At enim postea scimus et vidimus hunc esse in illius amicis. Quis negat? Sed ego, illud tempus aetatis, (ipsum) quod est sua sponte infirmum et infestum libidine aliorum, id hoc loco defendo. Praetore me, fuit adsiduus mecum; non noverat Catilinam; tum ille obtinebat praetor Africam. Secutus est tum annus, dixit causam de pecuniis repetundis Catilina. Mecum erat hic; quidem ne venit umquam advocatus illi. Deinceps fuit annus, quo ego petivi consulatum; Catilina petebat mecum. Numquam accessit ad illum, numquam recessit a me.

Paradigmi "Pro Caelio" paragrafi 9-10 [§§107-134]


PARAGRAFO 9: (9)
1. Sum, -es, fŭi, esse (intr. anomalo): essere
2. Possum, pŏtes, pŏtŭi, posse (v. intr. anomalo): potere
3. Dō, das, dĕdi, dătum, dāre (v. tr. 1°): dare
4. Mūnĭo (arc. moenĭo), mūnis, munĭi (munīvi), munītum, mūnīre (v. tr. 4°): difendere
5. Dīco, dīcis, dixi, dictum, dīcĕre (v. tr. e intr. 3°): dire
6. Existĭmo, existĭmas, existimāvi, existimātum, existĭmāre (v. tr. 1°): decidere
7. Dēdūco, dēdūcis, deduxi, deductum, dēdūcĕre (v. tr. 3°): condurre, accompagnare, portare
8. Vĭdĕo, vĭdes, vīdi, vīsum, vĭdēre (v. tr. 2°): vedere
9. Ērŭdĭo, ērŭdis, erudĭi (erudīvi), erudītum, ērŭdīre (v. tr. 4°): istruire

PARAGRAFO 10: (18)
1. Ōbĭcĭo (obiĭcĭo), ōbĭcis, obiēci, obiectum, ōbĭcĕre (v. tr. 3° in -io): rinfacciare
2. Dēbĕo, dēbes, debŭi, debĭtum, dēbēre (v. tr. 2°): dovere
3. Ăbhorrĕo, ăbhorres, abhorrŭi, ăbhorrēre (v. tr. e intr. 2°): rifuggire
4. Scĭo, scis, scĭi (scīvi), scītum, scīre (v. tr. 4°): sapere
5. Pĕtesso, pĕtessis, pĕtessĕre (v. tr. 3°): aspirare a
6. Accēdo, accēdis, accessi, accessum, accēdĕre (v. intr. 3°): avvicinarsi
7. Discēdo, discēdis, discessi, discessum, discēdĕre (v. intr. 3°): allontanarsi
8. Stŭdĕo, stŭdes, stŭdŭi, stŭdēre (v. tr. e intr. 2°): + DAT. = sostenere
9. Existĭmo, existĭmas, existimāvi, existimātum, existĭmāre (v. tr. 1°): giudicare
10. Nĕgo, nĕgas, negāvi, negātum, nĕgāre (v. tr. e intr. 1°): negare
11. Dēfendo, dēfendis, defendi, defensum, dēfendĕre (v. tr. 3°): difendere
12. Nosco, noscis, nōvi, nōtum, noscĕre (v. tr. 3°): conoscere
13. Obtĭnĕo (opt-), obtĭnes, obtĭnŭi, obtentum, obtĭnēre (v. tr. e intr. 2°): ottenere
14. Sĕquor, sĕquĕris, sĕcūtus (sĕquūtus) sum, sĕqui (v. tr. e intr. dep. 3°): seguire
15. Dīco, dīcis, dixi, dictum, dīcĕre (v. tr. e intr. 3°): esporre
16. Vĕnĭo, vĕnis, vēni, ventum, vĕnīre (v. intr. 4°): intervenire, venire
17. Pĕto, pĕtis, petĭi (petīvi), petītum, pĕtĕre (v. tr. 3°): chiedere
18. Rĕcēdo, rĕcēdis, recessi, recessum, rĕcēdĕre (v. intr. 3°): allontanarsi



Traduzione "Pro Caelio" paragrafi 9-10 [§§107-134]


[9] In verità la difesa per tutta questa arringa sarà breve. Infatti finché l’età di Marco Celio poté dare luogo a questo sospetto, fu difesa in primo luogo dal suo stesso pudore, poi anche dalla diligenza e dalla disciplina del padre. Il quale quando gli diede questa toga virile, non dirò nulla di me in questo momento; sia soltanto, quanto voi decidete; dirò questo, subito questo (lui, Celio) fu portato da me dal padre; nessuno vide questo Marco Celio in quel fiore dell’età se non o con il padre o con me o nella virtuosissima casa di Marco Crasso, dove veniva istruito nelle discipline onorevoli.

[10] Infatti poiché è stata rinfacciata a Celio la familiarità di (con) Catilina, si deve rifuggire lontano da questo sospetto. Infatti quando questo (lui) era adolescente (ragazzo) voi sapete che Catilina aspirava al consolato con me (contro di me). Se mai si avvicinò a costui o se mai si allontanò da me (sebbene molti bravi ragazzi hanno sostenuto quell’uomo malvagio e disonesto), allora si giudichi Celio come fosse troppo intimo di Catilina. Ma infatti in seguito sappiamo e abbiamo visto questo (lui) essere tra i suoi amici. Chi lo nega? Ma io, quel tempo dell’età, che è per sua natura (di per sé) debole ed esposto al pericolo dalla dissolutezza degli altri, ciò in questa istanza difendo. Durante la mia pretura, fu costantemente con me; non aveva conosciuto Catilina; che allora (egli) otteneva la pretura (il titolo di pretore) in Africa. Seguì allora un anno, esposi la causa di concussione contro Catilina. Questo (lui) era con me; senza dubbio non intervenne mai come avvocato a favore di lui (Catilina). Successivamente ci fu l’anno, in cui io chiesi il consolato; insieme a me lo chiedeva Catilina. Per niente (mai) si avvicinò a quello (a lui), per niente (mai) si allontanò da me.

Costruzione "Pro Caelio" paragrafi 7-8 [§§84-106]


[7] Quidem admiratus sum et tuli moleste quam partem accusationis esse datam potissimum Atratino. Enim neque decebat aetas neque illa postulabat, neque pudor patiebatur, id quod poteratis animadvertere, illum optimi adulescentis versari in tali oratione. Vellem aliquis ex vobis robustioribus suscepisset hunc locum male dicendi; aliquanto liberius et fortius et refutaremus magis nostro more istam licentiam male dicendi. Tecum, Atratine, agam lenius, quod pudor tuus et moderatur meae orationi et debeo tueri meum beneficium erga te tuum parentemque.

[8] Tamen volo illud esse te admonitum, primum ut omnes te existiment talem qualis es, esse, ut abes te tantum a turpitudine rerum, quantum seiungas a libertate verborum; deinde ut ne dicas ea in alterum, quae responsa sint cum tibi falso, erubescas. Quis est enim, cui ista via non pateat, qui non possit male dicere isti aetati atque etiam isti dignitati quam velit petulanter, etiam si sine ulla suspicione, at non sine argumento? Sed istarum partium culpa est eorum, qui te voluerunt agere; laus tui pudoris, quod videbamus dicere te ea invitum, ingenii, quod dixisti ornate politeque.

Paradigmi "Pro Caelio" paragrafi 7-8 [§§84-106]


PARAGRAFO 7: (18)
1. Admīror, admīrāris, admirātus sum, admīrāri (v. tr. dep. 1°): (+ ACC. o IN o DE + ABL.) = meravigliarsi, stupirsi, trovare strano
2. Fĕro, fĕrs, tŭli, lātum, fĕrre (v. tr. anomalo): sopportare, tollerare
3. Dō, das, dĕdi, dătum, dāre (v. tr. 1°): dare
4. Dĕcet, dĕcŭit, -ēre (v. tr. e intr. imp. ): convenire, addirsi (morale)
5. Postŭlo, postŭlas, postulāvi, postulātum, postŭlāre (v. tr. e intr. 1°): richiedere
6. Possum, pŏtes, pŏtŭi, posse (v. intr. anomalo): potere
7. Ănĭmadverto (-vorto / animum adverto), ănĭmadvertis, animadverti, animadversum, ănĭmadvertĕre (v. tr. e intr. 3°): comprendere, biasimare
8. Pătĭor, pătĕris, passus sum, păti (v. tr. dep. 3° in -io): tollerare, sopportare
9. Verso, versas, versāvi, versātum, versāre (v. tr. 1°): trovarsi coinvolto
10. Vŏlo, vīs, vŏlŭi, velle (v. tr. anomalo): volere
11. Dīco, dīcis, dixi, dictum, dīcĕre (v. tr. e intr. 3°): dire
12. Suscĭpĭo (succ-), suscĭpis, suscēpi, susceptum, suscĭpĕre (v. tr. 3° in -io): addossarsi, assumersi
13. Rĕfūto, rĕfūtas, refutāvi, refutātum, rĕfūtāre (v. tr. 1°): respingere
14. Mălĕdīco, mălĕdīcis, maledixi, maledictum, mălĕdīcĕre (v. tr. e intr. 3°): + DAT. = sparlare
15. Ăgo, ăgis, ēgi, actum, ăgĕre (v. tr. 3°): muovere, condurre
16. Mŏdĕror, mŏdĕrāris, moderātus sum, mŏdĕrāri (v. tr. e intr. dep. 1°): moderare, mettere un freno
17. Dēbĕo, dēbes, debŭi, debĭtum, dēbēre (v. tr. 2°): essere debitore
18. Tŭĕor, tŭēris, tŭĭtus sum, tŭēri (v. tr. dep. 2°): tutelare

PARAGRAFO 8: (13)
1. Sum, -es, fŭi, esse (intr. anomalo): essere
2. Vŏlo, vīs, vŏlŭi, velle (v. tr. anomalo): volere
3. Existĭmo, existĭmas, existimāvi, existimātum, existĭmāre (v. tr. 1°): considerare
4. Absŭm, abes, āfŭi, part. fut. āfŭtūrus, ăbesse (v. intr. anomalo): astenersi
5. Sēiungo, sēiungis, seiunxi, seiunctum, sēiungĕre (v. tr. 3°): distinguere
6. Dīco, dīcis, dixi, dictum, dīcĕre (v. tr. e intr. 3°): dire
7. Respondĕo, respondes, respondi, responsum, respondēre (v. intr. 1°): riflettersi
8. Ērŭbesco, ērŭbescis, erŭbŭi, ērŭbescĕre (v. tr. e intr. 3°): arrossire dalla vergogna
9. Pătĕo, pătes, pătŭi, pătēre (v. intr. 2°): essere aperto, aprirsi
10. Possum, pŏtes, pŏtŭi, posse (v. intr. anomalo): potere
11. Mălĕdīco, mălĕdīcis, maledixi, maledictum, mălĕdīcĕre (v. tr. e intr. 3°): + DAT. = sparlare
12. Ăgo, ăgis, ēgi, actum, ăgĕre (v. tr. 3°): muovere, condurre
13. Vĭdĕo, vĭdes, vīdi, vīsum, vĭdēre (v. tr. 2°): vedere

Archivio blog

Cerca nel blog