ECLOGA IX
LYCIDAS:
1. Quo te, Moeri, pedes? An, quo via ducit, in urbem?
MOERIS:
2. O Lycida, vivi pervenimus, advena nostri
3. (quod numquam veriti sumus) ut possessor agelli
4. diceret: «Haec mea sunt; veteres migrate coloni.»
5. Nunc victi, tristes, quoniam fors omnia versat,
6. hos illi (quod nec vertat bene) mittimus haedos.
LYCIDAS:
7. Certe equidem audieram, qua se subducere colles
8. incipiunt mollique iugum demittere clivo,
9. usque ad aquam et veteres, iam fracta cacumina, fagos,
10. omnia carminibus vestrum servasse Menalcan.
MOERIS:
11. Audieras, et fama fuit; sed carmina tantum
12. nostra valent, Lycida, tela inter Martia quantum
13. Chaonias dicunt aquila veniente columbas.
14. Quod nisi me quacumque novas incidere lites
15. ante sinistra cava monuisset ab ilice cornix,
16. nec tuus hic Moeris nec viveret ipse Menalcas.
LYCIDAS:
17. Heu, cadit in quemquam tantum scelus? Heu, tua nobis
18. paene simul tecum solacia rapta, Menalca!
19. Quis caneret Nymphas? Quis humum florentibus herbis
20. spargeret aut viridi fontis induceret umbra?
21. Vel quae sublegi tacitus tibi carmina nuper,
22. cum te ad delicias ferres Amaryllida nostras?
23. «Tityre, dum redeo (brevis est via), pasce capellas,
24. et potum pastas age, Tityre, et inter agendum
25. occursare caprum (cornu ferit ille) caveto.»
MOERIS:
26. Immo haec, quae Varo necdum perfecta canebat:
27. «Uare, tuum nomen, superet modo Mantua nobis,
28. Mantua vae miserae nimium vicina Cremonae,
29. cantantes sublime ferent ad sidera cycni.»
LYCIDAS:
30. Sic tua Cyreas fugiant examina taxos,
31. sic cytiso pastae distendant ubera vaccae,
32. incipe, si quid habes. Et me fecere poëtam
33. Pierides, sunt et mihi carmina, me quoque dicunt
34. vatem pastores; sed non ego credulus illis.
35. Nam neque adhuc Vario videor nec dicere Cinna
36. digna, sed argutos inter strepere anser olores.
MOERIS:
37. Id quidem ago et tacitus, Lycida, mecum ipse voluto,
38. si valeam meminisse; neque est ignobile carmen.
39. «Huc ades, o Galatea; quis est nam ludus in undis?
40. Hic ver purpureum, varios hic flumina circum
41. fundit humus flores, hic candida populus antro
42. imminet et lentae texunt umbracula vites.
43. Huc ades; insani feriant sine litora fluctus.»
LYCIDAS:
44. Quid, quae te pura solum sub nocte canentem
45. audieram? Numeros memini, si verba tenerem.
MOERIS:
46. «Daphni, quid antiquos signorum suspicis ortus?
47. Ecce Dionaei processit Caesaris astrum,
48. astrum quo segetes gauderent frugibus et quo
49. duceret apricis in collibus uva colorem.
50. Insere, Daphni, piros: carpent tua poma nepotes.»
51. Omnia fert aetas, animum quoque: saepe ego longos
52. cantando puerum memini me condere soles.
53. Nunc oblita mihi tot carmina, vox quoque Moerim
54. iam fugit ipsa: lupi Moerim videre priores.
55. Sed tamen ista satis referet tibi saepe Menalcas.
LYCIDAS:
56. Causando nostros in longum ducis amores.
57. Et nunc omne tibi stratum silet aequor, et omnes,
58. aspice, ventosi ceciderunt murmuris aurae.
59. Hinc adeo media est nobis via; namque sepulcrum
60. incipit apparere Bianoris. Hic, ubi densas
61. agricolae stringunt frondes, hic, Moeri, canamus;
62. hic haedos depone, tamen veniemus in urbem.
63. Aut si nox pluviam ne colligat ante veremur,
64. cantantes licet usque (minus via laedet) eamus;
65. cantantes ut eamus, ego hoc te fasce levabo.
MOERIS:
66. Desine plura, puer, et quod nunc instat agamus;
67. carmina tum melius, cum venerit ipse, canemus.
Nessun commento:
Posta un commento